Ustawa wskazuje, że ze zwolnienia mogą skorzystać podatnicy, którzy w rozumieniu przepisów ustawy o działalności gospodarczej są „małymi przedsiębiorcami”. Mogą oni korzystać z tego zwolnienia w drugim lub trzecim w kolejności roku działalności (a więc dotyczy ono tylko jednego roku działalności), pod warunkiem, że od dnia rozpoczęcia działalności do pierwszego dnia miesiąca roku podatkowego, w którym rozpoczynają korzystanie ze zwolnienia pozostaną „małymi przedsiębiorcami”.

Kredyt podatkowy polega na zwolnieniu podatników z obowiązku zapłaty zaliczek w roku podatkowym następującym bezpośrednio po:

•  drugim roku podatkowym - jeśli trwał on krócej niż 10 pełnych miesięcy kalendarzowych albo

•  pierwszym roku podatkowym – jeśli trwał on co najmniej 10 pełnych miesięcy kalendarzowych.

Polecamy: serwis VAT

Ponadto, w roku objętym zwolnieniem, a więc drugim albo trzecim roku prowadzenia działalności podatnikom przysługuje prawo do odroczenia płatności podatku dochodowego za rok, w którym korzystano ze zwolnienia.

Podatek odroczony należy płacić przez pięć kolejnych lat następujących po roku w którym korzystano ze zwolnienia. W każdym z tych pięciu lat podatnik zapłaci 20% podatku za rok zwolnienia.

A więc podatek należny za rok zwolnienia należy doliczyć do podatków należnych za kolejne następujące po sobie pięć lat podatkowych i zapłacić w terminach zapłaty podatku CIT za rok, a więc w terminach określonych dla złożenia zeznań za pięć kolejnych lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku objętym zwolnieniem. Nie należy również zapomnieć o obowiązku złożeniu, po zakończeniu roku w którym podatnik korzystał ze zwolnienia, zeznania podatkowego CIT-8. W zeznaniu tym wykażemy podatek należny za rok zwolnienia.